φαρμακοδιατροφική: απο την πείνα στην όρεξη

Η ανακάλυψη φαρμάκων από τον άνθρωπο, αποτελεί ιδιαίτερο διακριτό του χαρακτηριστικό που προηγήθηκε ακόμα και από την ανακάλυψη της φωτιάς ή του τροχού. Κι αυτό γιατί οι πρωτόγονοι άνθρωποι είχαν την τάση να χαϊδεύουν την άγνωστη γη για να την εξευμενίσουν. Ήταν λογικό επομένως κάποια από τα φυτά με τα οποία έρχονταν σε επαφή μέσω της τροφής, να αποδειχτούν σωτήρια για τη ζωή τους, και γρήγορα διδάχτηκαν εμπειρικά την ποσότητα που χρειάζονταν για να σωθούν αντί να δηλητηριαστούν.
Έτσι, σύμφωνα με τις αρχές της Εθνοφαρμακολογίας ο άνθρωπος ανακάλυψε το φάρμακο μέσω της διατροφής. Στη συνέχεια, το φάρμακο ακολούθησε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ταυτόσημη πορεία με την τροφή σε σημείο που σε αρκετές περιπτώσεις ήταν δύσκολο να διαχωριστεί ο όρος φάρμακο από τον όρο τροφή.

Η δυστοκία αυτή στο διαχωρισμό των εννοιών φτάνει στο απόγειο της στον Ιπποκράτη για τον οποίο ο ρόλος της διατροφής στη θεραπεία των ασθενειών είναι ουσιώδης. Ο Ιπποκράτης συνδέει τη φαρμακευτική με τη διαιτητική αγωγή με την ακόλουθη σχέση: «Το φάρμακο σου να είναι η τροφή σου, και η τροφή σου το φάρμακο σου».

Οι εθνοφαρμακολογικές έρευνες κατέδειξαν ότι τόσο η διατροφή όσο και η φαρμακευτική αγωγή υπόκεινται στις επιδράσεις της κουλτούρας των λαών. Οι ανθρωπολόγοι περιγράφουν τον πολιτισμό όχι μόνο ως τα στοιχεία της κοινωνικής ζωής του ανθρώπου αλλά και τις καθημερινές συνήθειές του , π.χ. προετοιμασία φαγητού , φροντίδα παιδιών κτλ.
Οι παραδόσεις αποτελούν βασικό στοιχείο πολλών λαών που καθορίζουν τα τρόφιμα που πρέπει να τρώγονται, τον τρόπο παραγωγής τους αλλά και την περίοδο κατανάλωσής τους. Για παράδειγμα:

• το γάλα σε ορισμένες φυλές της Αφρικής δεν χρησιμοποιείται γιατί θεωρείται ως μια ακόμα έκκριση του ζώου.
• Οι Κινέζοι συνηθίζουν τη συχνή κατανάλωση ρυζιού. Οι Έλληνες αλλά και πολλοί Ευρωπαίοι τρώνε ψωμί.
• Οι Ινδοί λόγω θρησκείας είναι κυρίως χορτοφάγοι. Η ταχυφαγία αποτελεί πλέον χαρακτηριστικό των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών, ενώ οι λαοί της λατινικής Αμερικής θεωρούν αδιανόητη την αποχή από το μεσημεριανό γεύμα και τον ύπνο που ακολουθεί (siesta).
• Kατά την διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, θεωρείτο ως είδος πολυτέλειας το μαύρο ψωμί στην Μεγάλη Βρετανία και το άσπρο στην Ελλάδα.
• Σε περιπτώσεις όπως γιορτές, γέννηση, θάνατος, γενέθλια συνήθως υπάρχει μια υπερκατανάλωση σε κρέατος αλλά και αλκοόλ στους Δυτικοευρωπαίους. Αντίθετα η νηστεία συνεπάγεται μια περίοδο που ο πιστός αποφεύγει κάποια συγκεκριμένα τρόφιμα.

Η διατροφή αποτελεί μέρος της φιλοσοφίας των θρησκειών:

• Η κατανάλωση βοδινού κρέατος απαγορεύεται από τους ινδουιστές επειδή η αγελάδα θεωρείται ιερό ζώο.
• Η Μουσουλμανική θρησκεία απαγορεύει το χοιρινό γιατί το θεωρεί ακάθαρτο κρέας. Επίσης η κατανάλωση αλκοόλ απαγορεύεται στους Μουσουλμάνους. Οι Μουσουλμάνοι κατά την περίοδο του Ραμαζανιού δεν καταναλώνουν τρόφιμα από την ανατολή έως την δύση του ηλίου
• Στον Χριστιανισμό υπάρχουν περίοδοι νηστείας όπου οι θα πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων για ορισμένο χρονικό διάστημα.
• Η εξάπλωση του χριστιανισμού επέτρεψε να παρατηρηθούν επιστημονικά τα αποτελέσματα της νηστείας. Για παράδειγμα, η νηστεία ως μέσο ελέγχου των επιληπτικών κρίσεων περιγράφεται στην Αγία Γραφή και αναφέρεται κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 εμφανίστηκαν επιστημονικές ανακοινώσεις που περιγράφουν τις επωφελείς επιπτώσεις της παρατεταμένης νηστείας σε παιδιά των οποίων η επιληψία δεν μπορούσε να τεθεί υπό έλεγχο με τα νέα φάρμακα που κυκλοφόρησαν εκείνη την εποχή. Στις εν λόγω ανακοινώσεις υποστηριζόταν ότι η νηστεία, δηλαδή η κατανάλωση μόνο νερού επί 10 ως 20 ή και παραπάνω μέρες, μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό των επιληπτικών κρίσεων για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα.

Η τροφή αποτελεί σύμβολο κοινωνικότητας, φιλίας και κοινωνικής αποδοχής. Χρησιμοποιείται από τον άνθρωπο για την αρχή αλλά και την διατήρηση των κοινωνικών του σχέσεων. Για παράδειγμα, καλούμε του φίλους μας στο σπίτι για να τους κάνουμε το τραπέζι διατηρώντας τη σχέση μας με αυτούς. Τα μεσημέρια συνήθως τρώμε με τους συνάδελφούς μας στην δουλειά. Τρώμε πολλά από τα γεύματά μας με την οικογένειά μας. Η τροφή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο κοινωνικής προβολής. Στην Ινδία υπάρχει μια κάστα η οποία δεν καταναλώνει τρόφιμα που τρώει μια κατώτερη τάξη γιατί τα θεωρεί μολυσμένα. Η τροφή είναι μέσο έκφρασης αγάπης. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί η ετοιμασία του φαγητού της μητέρας για το παιδία. Η τροφή μπορεί επίσης να είναι μέσο επιβράβευσης αλλά και τιμωρίας. Η παρασκευή της τροφής συνδέεται με τη δημιουργικότητα, τη διάθεση εξερεύνησης αλλά και το αίσθημα φοβίας. Μερικοί φοβούνται να δοκιμάσουν καινούριες γεύσεις ενώ άλλοι θέλουν συνεχώς να εξερευνούν κάτι καινούριο. Η τροφή, λειτουργεί και ως υποκατάστατο συναισθηματικής ικανοποίησης ή έλλειψης. Ο άνθρωπος με την πρόσληψη τροφής πέρα από την ικανοποίηση του ενστίκτου της επιβίωσης, αντλεί ηδονή, αλλά και προκαλεί κατευνασμό των εσωτερικών ψυχικών συγκρούσεων του. Τρώγοντας, το άτομο καταπραΰνει τις ανησυχίες του και "γεμίζει" το εσωτερικό κενό του. Η διαδικασία της παρασκευής και κατανάλωσης ενός φαγητού, συντελεί στην καταστολή της έλλειψης αυτοεκτίμησης, του αισθήματος ανεπάρκειας καθώς και στη διαφυγή του ατόμου από στρεσσογόνα ερεθίσματα.

Η απόφαση του ανθρώπου να λάβει τροφή ή να μη λάβει (ή ακριβέστερα το τι να φάει και το πότε να σταματήσει) είναι ιδιαίτερα πολυσύνθετη. Η εθνοφαρμακολογία, η φυσιολογία, η γενετική και η κοινωνική ανθρωπολογία έχουν συμβάλει στην απάντηση του ερωτήματος αυτού. Στην αρχή τα πορίσματα των ερευνών τους φαίνονταν αλληλοσυγκρουόμενα, σήμερα όμως θεωρούνται συμπληρωματικά, κατά την ίδια έννοια που ο φαινότυπος συμπληρώνει το γονότυπο. Για παράδειγμα, έρευνες έχουν δείξει ότι τα ανθρώπινα γονίδια επηρεάζουν την αποστροφή στην πικρή γεύση και την προτίμηση στην γλυκιά. Η γενετική αυτή καθοδήγηση δεν εμποδίζει τους μεσογειακούς λαούς και τους Ινδούς να καταναλώνουν πικρά χόρτα διότι η εθνοφαρμακολογική τους κουλτούρα έχει καταγράψει το θετικό όφελος για την υγεία από την κατανάλωση των πικρών αυτών τροφών. Έτσι, σήμερα πιστεύουμε ότι η πρόσληψη της τροφής στηρίζεται στο εθνοβιολογικό τρίπτυχο των αισθημάτων της πείνας, της όρεξης και του κορεσμού



Η πείνα

Είναι το δυσάρεστο υποκειμενικό συναίσθημα που προκαλεί επιθυμία για πρόσληψη τροφής και οδηγεί τον οργανισμό στην αναζήτηση της. Μπορεί να εκδηλωθεί με έντονες συσπάσεις του στομάχου.

Η πείνα είναι ένα έμφυτο συναίσθημα. Επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως τα μηνύματα του ΚΝΣ ( υποθάλαμος) ή άλλα όργανα του σώματος (στομάχι, ήπαρ), επίδραση ορμονών , παθήσεις , περιβάλλον (π.χ. κλιματολογικές συνθήκες), διαθεσιμότητα τροφίμων , και τις ψυχολογικές διαθέσεις ( άγχος, διάθεση, ανία )

Η όρεξη

Είναι το ευχάριστο υποκειμενικό συναίσθημα που οδηγεί τον οργανισμό στην επιλογή της τροφής που καταναλώσει ανάμεσα σε μια πληθώρα τροφών που διαθέτει. Η όρεξη είναι ένα αίσθημα που μαθαίνεται. Η όρεξη επηρεάζεται από παράγοντες όπως μεταβολικές επιρροές (ημερήσιες θερμιδικές ανάγκες, επίπεδα νευροδιαβιβαστών, ορμόνες) , κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιρροές, διατροφικές αρέσκειες και δυσαρέσκειες, αισθήσεις ευχαρίστησης (γεύση, υφή, οσμή), συγκεκριμένες προτιμήσεις (καρυκεύματα, αλάτι), και από διάφορες παθήσεις.

Ο κορεσμός

Είναι το αίσθημα που προκαλείται όταν έχει εκπληρωθεί ο σκοπός της αναζήτησης της τροφής
Πρόκειται για το αντίθετο του αισθήματος της πείνας.Το αίσθημα του κορεσμού έρχεται σαν αποτέλεσμα της πρόσληψης ενός πλήρους γεύματος, ιδιαίτερα όταν τα αποθέματα θρεπτικών ουσιών στο σώμα ( δηλαδή ο λιπώδης ιστός και τα αποθέματα γλυκογόνου είναι ήδη πλήρη.

Η εθνοφαρμακολογία καταγράφοντας τόσο τις διατροφικές συνήθειες των λαών όσο και τα φάρμακα που ανακαλύφθηκαν ανάμεσα στα συστατικά των τροφών αυτών, έδωσε πολύτιμες πληροφορίες τόσο στην ιατρική και τη φαρμακευτική όσο και στη διαιτολογία και διαιτητική. Σήμερα γνωρίζουμε ότι:

• Για τη διατήρηση και την ανάπτυξη των σωματικών, πνευματικών και ψυχικών ικανοτήτων απαιτείται ο συνεχής και κατάλληλος εφοδιασμός με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία. Οι ανάγκες στα διάφορα αυτά στοιχεία καθορίζονται από μία σειρά παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, το σωματικό βάρος, οι συνθήκες του περιβάλλοντος, και, το είδος των σωματικών δραστηριοτήτων.



• Η υιοθέτηση συγκεκριμένων παραδοσιακών διατροφικών συνηθειών όπως η μεσογειακή δίαιτα μπορεί να αποτελέσει ασπίδα στην πρόληψη ορισμένων νοσημάτων



• Η μεταβολή των διατροφικών συνηθειών μπορεί να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση μερικών νοσημάτων



• Η μεταβολή των διατροφικών συνηθειών μπορεί να προκαλέσει ίαση ή ανακοπή του ρυθμού επιδείνωσης μερικών νοσημάτων



• Η στέρηση ορισμένων τροφών αποτελεί τη μοναδική λύση για την αντιμετώπιση μερικών γενετικών νοσημάτων



• Η μεταβολή των διατροφικών συνήθειών μπορεί να αυξήσει ή να ελαττώσει την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής



• Η μεταβολή των διατροφικών συνηθειών μπορεί να αυξήσει ή να ελαττώσει την εμφάνιση, τη συχνότητα και την ένταση των ανεπιθύμητων ενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής
  
  

Οι έρευνες της Εθνοφαρμακολογίας, σε συνδυασμό με τις έρευνες της φαρμακογνωσίας και της φαρμακολογίας αποκάλυψαν την ύπαρξη βιολογικά ενεργών συστατικών σε διάφορες τροφές. Έτσι, σήμερα γνωρίζουμε για παράδειγμα ότι αρκετές τροφές εμφανίζουν αντιοξειδωτική, αντιαιμοπεταλική, αντιπηκτική, αντυπερτασική, και υποχοληστεριναιμική δράση επειδή περιέχουν συγκεκριμένες ουσίες οι οποίες επιδρούν σε συγκεκριμένους υποδοχείς προκαλώντας συγκεκριμένη και μετρήσιμη φαρμακολογική απόκριση. Από την άλλη μεριά είναι γνωστό ότι τα φάρμακα χρησιμοποιούν στην πλειοψηφία τους την ίδια οδό χορήγησης με την τροφή: το γαστρεντερικό σωλήνα. Χρησιμοποιούν σε αρκετές περιπτώσεις ή επηρεάζονται από τα ίδια ενζυμικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την πέψη και το μεταβολισμό των τροφών. Είναι λογικό επομένως να υφίστανται αλληλεπιδράσεις μεταξύ της τροφής και του φαρμάκου.

Οι αλληλεπιδράσεις αυτές επηρέασαν βαθιά τη φαρμακευτική επιστήμη, οδηγώντας την αφενός μεν στην ανακάλυψη συγκεκριμένων φαρμακοτεχνικών μορφών που παρακάμπτουν εμπόδια του γαστρεντερικού σωλήνα, καθώς και εμπόδια που προκύπτουν από την αλληλεπίδραση του φαρμάκου με την τροφή μέσα σε αυτόν, αφετέρου δε βοήθησε στην εξέλιξη της βιοφαρμακευτικής και της φαρμακοκινητικής.

Συμπερασματικά, η σχέση του φαρμάκου με την τροφή βοήθησε τη φαρμακευτική στη βελτιστοποίηση των φαρμάκων και των φαρμακοτεχνικών μορφών που παρέχει στην Ιατρική για την καταπολέμηση των νόσων. Απο την άλλη μεριά οι κατα τόπους και χρόνους οικονομικές πολιτικές έχουν μεταβάλει τη σχέση μεταξύ του φαρμάκου και της διατροφής σε λυκοφιλία. Να σας δώσω ένα παράδειγμα:

Να πάτε πρώτα σε ένα διαιτολόγο για να σας δώσει ένα πρόγραμμα μεσογειακής διατροφής. Αυτό θα περιλαμβάνει άφθονο ψάρι, απο αυτό που έχουμε υπεραλιεύσει, άφθονα φρούτα, χόρτα & λαχανικά, ας πούμε βιολογικής προέλευσης, ξηρούς καρπούς, κοτοπουλάκι και όσπρια. Στη συνέχεια να πάτε στη βαρβάκειο αγορά για να δείτε πόσο κοστίζουν τα αγαθά αυτά σε σχέση με τη μπριζόλα και τα λοιπά τσικνίσματα που φάγατε εχθές. Με έκπληξη θα δείτε ότι μάλλον οι πλούσιοι μπορούνε να ακολουθήσουν επι μακρόν το πρόγραμμα της μεσογειακής διατροφής. Για τους υπόλοιπους, είναι πιο φτηνό να τους αφήσει το κράτος να αρρωστήσουν και να λάβουν φαρμακευτική αγωγή (απο τις φτηνότερες στην Ευρώπη) παρά να στηρίξει την πρόληψη.

Είμαι επιστήμονας και επαγγελματίας. Δεν είμαι πολιτικός. Γι αυτό και όταν μου λένε για υγιεινή διατροφή, σφυρίζω αδιάφορα και συστήνω χωρίς τύψεις πολυβιταμινούχα χαμηλής περιεκτικότητας σε βιταμίνες σε άτομα οικονομικά αδύνατα. Και ναι, κοιμάμαι καλά στο κρεβάτι μου με αυτά που λέω και γράφω. Θα τα αλλάξω μόνο όταν η πολιτεία θεσμοθετήσει έμπρακτα την πρόληψη. Για να δώ ποιός θα τολμήσει να "ψήσει" τους καπνοπαραγωγούς να κόψουν τις καλλιέργειες καπνού. Σοβαρολογούμε; Το κράτος εισπράτει περισσότερα απο τη φορολογία του καπνού σε σχέση με τη φορολογία απο το Spiriva! Το κράτος εξάγει πορτοκάλια, και εισάγει βιταμίνες!

Και μια που λέω για πορτοκάλια, μια μικρή , τοσο δα μικρή παρατήρηση για όσους απο εσας φοράτε ή έχετε φορέσει λευκή μπλούζα: Πηγαίνετε σε ένα φαρμακείο. Ζητήστε απο το φαρμακοποιό να σας δώσει να δοκιμάσετε καθαρό ασκορβικό οξύ. Με εκπληξη θα παρατηρήσετε ότι είναι εξαιρετικά ξινό. Μετά, φάτε ένα πορτοκάλι. Αμα γευθείτε ξινή γευση να μου τρυπήσετε τη μύτη! Τα ξινοπορτόκαλα έχουν ψιλοεξαφανιστεί απο την αγορά. Εχουν αντικατασταθεί απο τα γλυκά πορτοκάλια, που ο χυμός τους πίνεται ευκολα, αλλά δεν έχει τόση βιταμίνη C όσο το ξινό πορτοκάλι. Θυμάστε τι σας έλεγα παραπάνω; Η όρεξη είναι ένα αίσθημα που μαθαίνεται! Κι αυτό το ξέρει πολύ καλά το marketing των εταιριών διατροφής.

Και κάτι τελευταίο: Αλήθεια, μηπως έχετε προσέξει ότι οι περισσότεροι πλούσιοι είναι άδύνατοι και οι περισσότεροι φτωχοί είναι παχύσαρκοι απο το πολύ (και φτηνό).....μπριζόγαλο;


Σας εύχομαι καλή "αποτσίκνωση" και καλό Σαββατοκύριακο

Η φαρμακοδιατροφική της τσικνοπέμπτης

Τσικνοπέμπτη σήμερα και λέω να μην το βαρύνουμε! Θα πρότεινα απλά να υπενθυμησετε στους ασθενείς σας να τηρήσουν απόψε όσο γίνεται πιστότερα τις οδηγίες του ιατρού τους σε σχέση με το εαν θα λάβουν το φάρμακο τους πρίν ή μετά το φαγητό και να αποφύγουν κατα το δοκούν την κατανάλωση οινοπνεύματος.

Επειδή με ενημέρωσαν οι συνάδελφοι ότι "κυκλοφορούν" πολλές λοιμώξεις, και οι συνταγές θεοφυλλίνης εχουν την τιμητική τους σας παρακαλώ να έχετε κατα νου τα παρακάτω:

1. Η ταυτόχρονη λήψη θεοφυλλίνης με τροφή πλούσια σε λιπαρά μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της απορρόφησης της.
2. Αντίθετα, η ταυτόχρονη λήψη θεοφυλλίνης με τροφή πλούσια σε υδατάνθρακες μπορεί να οδηγήσει σε ελάττωση της απορρόφησης της.
3. Επίσης η ταυτόχρονη λήψη του φαρμάκου με κρέας που έχει ψηθεί στα κάρβουνα μπορεί να οδηγήσει σε ελάττωση των επιπέδων θεοφυλλίνης στο πλάσμα λόγω επιτάχυνσης του μεταβολισμού της.

Εαν έχετε ψυχιατρικούς ασθενείς που βρίσκονται σε αγωγή με λίθιο, ζητείστε τους να μην πιουν σόδα: Το διττανθρακικό νάτριο αυξάνει την κάθαρση του φαρμάκου με συνέπεια την άμεση απορύθμιση του ασθενή.

Για τους ασθενείς σας που βρίσκονται σε αγωγή με αντιθυρεοειδικά φάρμακα όπως η καρβιμαζόλη, ύπενθυμίστε τους να αποφεύγουν ψάρια και θαλασσινά, καθώς και την κατανάλωση θυμαριου, θαλασσινού αλατιου, και κόκκινου πιπεριού.

Για όσους ασθενείς παίρνουν φάρμακα που εμφανίζουν κεφαλγία ως ανεπιθύμητη ενέργεια, καθώς και για τους ασθενείς που πάσχουν απο ημικρανία, σας παραθέτω μια λίστα απο τροφές που μπορούν να επιφέρουν ή να επιτείνουν τον πονοκέφαλο:

• αλλαντικά -λόγω του νιτρώδους νατρίου (συντηρητικό)
• ασπαρτάμη
• γλουταμινικό μονονάτριο (συντηρητικό που χρησιμοποιείται σε κινέζικα εστιατόρια)
• καπνιστό κρέας
• καφεΐνη
• κόκκινο κρασί, ξηροί καρποί, ξινόγαλο (τροφές που περιέχουν αμίνες)
• παγωτό
• ρέγκα
• σοκολάτα
• σταφίδες
• σύκα
• τυρί ροκφόρ
• χουρμάδες
• αλκοόλ

Σας εύχομαι καλό τσίκνισμα!

Είπεν ο Κύριος: Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι bloggers!

H περασμένη εβδομάδα περιλάμβανε μια ημέρα αφιερωμένη στον Καρκίνο. Θέλησα να γράψω κάτι γι αυτό στο Ιστολόγιο. Εχοντας έτοιμες τις σημειώσεις μου στο πρόχειρο, κατι με εμπόδισε να τις αναρτήσω. Θέλησα πρώτα να σερφάρω. Και σερφάροντας έφτασα μέχρι τη Λυδία που πολεμάει τον καρκίνο (http://lydia-tigria.blogspot.com/).

Συγκινήθηκα. Εκτός απο επιστήμονας, manager, blogger,και ότι αλλες ταμπέλες μπορεί να έχω είμαι και πατέρας. Και όταν είσαι γονιός, η συναισθηματική σου νοημοσύνη είναι πολύ αυξημένη σε σχέση με το χαρούμενο και γεμάτο επιστημονικές ανησυχίες Ιστολόγιο. Η συγκίνηση μου γρήγορα μετατράπηκε σε ντροπή. Αποφάσισα να μην αναρτήσω τίποτα. Και συνέχισα να σερφάρω σε θέματα καρκίνου.

Ωσπου ξαφνικά, Bingoooo, είδα το φώς! Καμμιά εικοσαριά bloggers είχαν δεχθεί το βράδυ την επίσκεψη του Κυρίου στο κρεβάτι τους, στον υπολογιστή τους, η δεν ξέρω εγώ πού αλλού.

Και είπεν ο Κύριος: Αδελφοί (για να μην πεί αδερφές). Ακούσατε το του Κυρίου το αποψινόν νέον. Ευρέθη η θεραπεία του Καρκίνου τον οποίον εγώ σας έστειλα λες και δεν είχα με τι άλλο να ασχοληθώ. Η θεραπεία εστί το του ξυδιού παράγωγον μετά δυο χλωρίων ονόματι διχλωροξικόν οξύ το απο των Σαδουκαίων DCA αποκαλούμενον. Και τουτο μου εστί το φάρμακον το της ανθρωπότητας ευρημα που καταράστηκαν οι φαρμακευτικές εταιρείες (λέγε με σατανά) να μη σωσει και κυκλοφορήσει ποτέ! Το αμόλυντον! το άσπιλον! Το που μηδενούς ανεπιθύμητης ενεργείας κέκτηται. Το λαλήσαν δια των bloggers προφητών!!!

Και τότε φίλοι μου αναγνώστες, άρχισαν οι προφήτες να διαδίδουν στο διαδίκτυο το φάρμακο του πενταστάγματος του καρκίνου: Το DCA. Και το έκαναν, αναμεταδίδοντας το βίντεο του Ελληνα Ιατρού Δρ. Μιχελάκη που ζεί στην Αμερική και πειραματίζεται με την ουσία αυτή. Παρακολούθησα το βίντεο με πολύ προσοχή. Περιείχε δυο άτομα: Εναν "δημοσιογράφο" που ή ήταν ψωνισμένος (ω, ναι μπροστά του είμαι αγγελούδι) ή ήταν βαλτός. Οι ερωτήσεις του ήταν τοποθετήσεις και όχι ερωτήσεις. Προσπαθούσε να κάνει το ιατρό να πεί ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες υποθάλπουν την ανάπτυξη του μορίου. Τον προκαλούσε να του πεί τη φράση "ναι σώζει" και ο συνετός επιστήμονας του απάντησε ότι θα χρειαστούν πολλές και δαπανηρές κλινικές μελέτες για να αποδειχτεί αυτό.

Αυτό δεν εμπόδισε τους μπλογκοπροφήτες να βγάλουν στη φόρα τις ειδήσεις ότι το DCA είναι εδω, ενωμένο δυνατό. Διαδώστε το, λάβετε φάγετε, τούτο εστίν το φάρμακον το ακόμα και προλαμβάνον τη νόσον το της προσοχής του σατανά εξερχόμενον και αρα διαφυγέν.

Ποιά είναι η αποψη μου; Θα σας απαντήσω κι εγώ με τα λόγια του Κυρίου: Ουαι υμίν γραμματείς και φαρισσαίοι υποκριτές! Και να τα επιχειρήματα μου:

1. Οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν κάθε συμφέρον να ανακαλυφθεί το φάρμακο του καρκίνου. Και τούτο διότι όποιος τη "σκαπουλάρει" απο τη νόσο αυτή, τον περιμένουν τα χρόνια νοσήματα όπως οι καρδιοπάθειες, οι ρευματισμοί, και το Alzheimer. Οταν μιλάμε για καρκίνο, "παίζουμε" για την πενταετή επιβίωση. Οταν μιλάμε για τα νοσήματα φθοράς, "παίζουμε" για το 1/3 εως το 1/2 της ζωής του ανθρώπου. Αρα τα κέρδη είναι περισσότερα. Αρα συμφέρει να βρεθεί το φάρμακο του καρκίνου.

2. Οι φαρμακευτικές εταιρείες μπορούν να πατεντάρουν εαν θέλουν ακόμα και το γάλα της μάνας σας. Φτάνει πια με το μύθο του απλού μορίου. Οσοι ξέρετε απο φαρμακευτική χημεία ανοίξτε ενα κ@λοβιβλίο επιτέλους, και τότε θα παρατηρήσετε ότι τα περισσότερα αντικαρκινικά φάρμακα είναι απλά μόρια . Για παράδειγμα, η καημένη η cis-platine που έκανε κάποτε τον Νίξον να αναφονήσει το νενικήκαμεν τον καρκίνον είναι παραπροιόν ηλεκτρόλυσης της αμμωνίας σε ηλεκτρόδιο Λευκόχρυσου! Δεν είναι το μόριο το πρόβλημα. Ειναι οι μηχανισμοί δράσης που δεν ξέρουμε. Εαν ξέραμε παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς θα φτιάχναμε τα κατάλληλα μόρια.

3. Εαν δεν έχετε πιστεί ακόμα με το Νο 2, τότε να σας πώ ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες ευκολα μπορούν να πάρουν το οποιοδήποτε απλό μόριο, να του "μπουκώσουν" δυο μεθύλια και να' σου ενα πατενταρισμένο φάρμακο. Στη γλώσσα της φαρμακευτικής αγοράς τα φάρμακα αυτά αποκαλούνται me toos. Αρα: Εαν ήταν σίγουρες ότι υπάρχει φώς, οι φαρμακευτικές εταιρείες θα ήχαν πατήσει το διακόπτη για να ανάψει η λάμπα.

4. Βαριέμαι τους μύθους του απλού και ασφαλούς. Φάρμακο που δεν έχει παρενέργειες δεν είναι φάρμακο! Αλήθεια αγαπητές μου ιέρειες του DCA πώς τσεκάρατε ότι το φάρμακο είναι ασφαλές; Και-ρε γαμώ το απλή καθαρή σκέψη χρειάζεται-πως προεξοφλείτε ότι μια ουσία που είναι ατοξική σε έναν υγιή, θα είναι ατοξική και για τον καρκινοπαθή που το μεταβολικό του και το ανοσοποιητικό του σύστημα έχει γίνει σπαράλια; Με τι κλινικές δοκιμές και σε ποιά δόση; Κι αν σας πώ ότι η βιβλιογραφία του καταλογίζει πιθανή ενοχοποίηση για πρόκληση καρκίνου στο ήπαρ τι θα πείτε στη μητέρα της κάθε Λυδίας που εμπιστευθηκε το blog σας;

5. Επειδή είστε επαγγελματίες αδιάβαστοι, πουθενά -ρε γαμώ το- δεν έχετε διαβάσει ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν την ιδιότητα να προξενούν ανοχή μετά απο κάποιες δόσεις αντικαρκινικών φαρμάκων αδρανοποιόντας τα; Αυτό να μη μελετηθεί; Γιατί; επειδή τσούζει;

6. Γιατί κανένας bloggoπροφήτης δεν δημοσίευσε ότι το δηλητήριο του σκορπιού ήταν μια ακόμα μπαρούφα; Ξέρετε τι θα είχε συμβεί εαν λειτουργούσε το δηλητήριο του σκορπιού; Η Aμερική θα είχε κάνει απόβαση στην Κούβα!

7. Οσοι είστε οπαδοί της συνωμοσιολογίας, ψαξτε στο διαδίκτυο και θα βρείτε ότι κάποια έταιρεία κυκλοφορεί DCA, ελευθερο συνταγής γιατρού. Πάμε πάλι την ερώτηση μικρά μου πόνυ: Ο δημοσιογράφος ενος εμπορικού καναλιού που κανει βεβιασμένες ερωτήσεις στον Δρ Μιχελάκη άραγε το γνωρίζει αυτό ή όχι;

Επιστημονικώς τελείωσα για σήμερα: Η θέση μου για το DCA είναι ότι δεν ξέρω εαν λειτουργεί, θα χρειαστεί να γίνουν τα κατάλληλα κλινικά πειράματα. Εαν αυτά αποδείξουν ότι το φάρμακο λειτουργεί σας υπόσχομαι ότι θα είμαι ο πρωτος που θα το δημοσιεύσει και θα το βρωντοφωνάξει.Μέχρι τότε όμως έχω κάτι για τους bloggoπροφήτες, που δυστυχώς μερικοί απο αυτούς λένε ότι είναι και γιατροί:

ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΠΑΙΞΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΒΑΔΑΚΙΑ ΣΑΣ!

Γιατί με τη στάση σας δίνετε ψεύτικες ελπίδες στη κάθε Λυδία, την αποπροσανατολίζετε με κίνδυνο να μη συμμορφωθεί στα θεραπευτικά σχήματα, και να πεθάνει απο τα σκουπίδια που δημοσιεύετε στο διαδίκτυο.

Καλή μου Λυδία, να ξέρεις ότι σε αγαπώ, σε σκέφτομαι και επισκέπτομαι το blog του μπαμπά σου καθημερινά. αλλα δεν θα θα δηλώσω ποτέ μόνιμος αναγνώστης σου γιατί φοβάμαι μηπως μάθεις το ιστολόγιο μου και άθελα μου να σου δώσω ελπίδα εκεί που δεν γίνεται, και απελπισία εκεί που δεν πρέπει. Ειμαι πατέρας βλέπεις, και ξέρω ότι ο κρεμασμένος απο τα μαλιά του πιάνεται. Θέλω μόνο να γίνεις καλά, όπως και εκατοντάδες άτομα που σου στέλνουν καθημερινές επιστολές συμπαράστασης. Κλείσε μόνο τα αυτιά σου στους μακάριους τω πνευματι. Και σε παρακαλώ: Κάνε λιγάκι ακόμα υπομονή. Λιγάκι ακόμα.....

απο τη φύση, στην παρα φύσιν πληροφόρηση

Καθημερινά έρχομαι σε επαφή με πολλούς ανθρώπους. Μορφωμένους ανθρώπους. Με δομημένη σκέψη. Με άποψη. Με μεράκι για δημιουργία στη ζωή τους. Με όνειρα και ιδανικά. Με νιάτα που πέρασαν στην αμφισβήτηση. Με γνώσεις. Ατελειώτες γνώσεις, εφαρμόσιμες και μή. Και η ώρα περνάει εξαιρετικά ευχάριστα. Δινω σε αυτούς, και παίρνω απο αυτούς. Μέχρι που κάποια στιγμή με ρωτάνε τι επαγγέλομαι. Κι όταν τους λέω ότι είμαι φαρμακοποιός, το μισό τους πρόσωπο σκοτεινιάζει, και το άλλο μισό φωτίζεται: Τοποθετούνται αμέσως κατηγορώντας το φάρμακο. Στην πορεία της συζήτησης αρχίζουν και μπερδεύονται. Θέλουν να κατηγορήσουν τις φαρμακευτικές εταιρείες, χωρίς απαραίτητα να κατηγορήσουν το φάρμακο. Και μετά, δειλά δειλά, σου το σκάνε το παραμύθι:

Να, εγώ παίρνω φυσικά φάρμακα!

Είμαι ο Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Εθνοφαρμακολογίας. Και όπως καταλαβαίνετε, τα φάρμακα φυσικής προέλευσης είναι για μένα βούτυρο στο ψωμί μου. Τα λατρεύω, τα πιστεύω, τα διαβάζω, τα προτείνω όπου έχουν ένδειξη και θεραπευτική θέση βασισμένη σε επιστημονική βιβλιογραφία. Η ρομάντζα όμως σταματάει κάπου εδώ. Δεν μπορώ να ακούω σαχλαμάρες γιατί με κάτι τέτοια εκτοπίζεται η θεραπευτική τους χρήση στην Ελλάδα απο τους σοβαρούς γιατρούς. Και πριν μου αρχίσετε τις διαμαρτυρίες για τους τρόπους προώθησης των φαρμακευτικών εταιρειών, θέλω να σας θυμίσω ότι και τα "φυσικά" απο εταιρείες παράγονται!

Μου λέει λοιπόν ο φίλος μου: Τα χημικά σου δρούν "χημικά", και τα "φυσικά" μου δρουν φυσικά! Μεγαλύτερη επιστημονική σαχλαμάρα δεν έχω ξανακούσει. Και τούτο διότι ΚΑΝΕΝΑ φάρμακο με εξαίρεση τα αντιβιοτικά δεν επιφέρει καινούργια λειτουργία στον οργανισμό. Ολα, μα όλα, να το ξαναπώ, ΟΛΑ μιμούνται τις λειτουργίες της φύσης και μοιάζουν με τα φυσικά μόρια διότι αυτά αποτέλεσαν το μόριο της φυσης. Τσάκα τσάκα, να σας δώσω ένα παράδειγμα: Ή σαλβουταμόλη που υπάρχει στο Aerolin και στο Berovent μοιάζει καταπληκτικά με την αδρεναλίνη και κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά. Με μια διαφορά. Η φύση μας έδωσε την αδρεναλίνη για να διαστέλει τους βρόγχους μας για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Οσο χρειάζεται για να ξεφύγει ένα θύραμα απο τον κυνηγό του. Στη φύση, εαν ένα ζωάκι πάσχει απο άσθμα είναι καταδικασμένο να φαγωθεί απο τον κυνηγό του. Αντίθετα, στον ανθρώπινο πολιτισμό, τροποιώντας το μόριο της αδρεναλίνης φτιάχθηκε η σαλβουταμόλη η οποία έχει την ιδιότητα να έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης σε σχέση με τη γρήγορα αποδομούμενη αδρεναλίνη. Και αυτό έγινε για να χρησιμοποιηθεί μόνο απο τους ασθενείς που πάσχουν απο άσθμα. Η σαλβουταμόλη δρά στους ίδιους υποδοχείς που δρά και η αδρεναλίνη επειδή το σώμα καταλαβαίνει τι θέλει να κάνει το μοριο αυτό επειδη το σώμα έχει....ιδίαν πείρα. Εαν το σώμα μας δεν διέθεται το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, και εαν στις απολήξεις του δεν εκλυόταν αδρεναλίνη, η σαλβουταμόλη δεν θα υπήρχε, δεν θα ήταν φάρμακο. Τα άλλα είναι για αφελείς! Κι αν σας παραζορίσουν δείξτε τους το Digoxin, και ρωτείστε τους εαν θα το έκαναν OTC μια που έχει φυσική προέλευση!

Ενα άλλο επιχείρημα που ισχυρίζονται οι.....φυσικόπληκτοι είναι ότι είναι καλό να παίρνουν φυσικές βιταμίνες και όχι συνθετικές. Δεν είναι το ίδιο-ισχυρίζονται. Και μου το λένε αυτό άνθρωποι που έχουν σπουδάσει χημεία!

Σε αυτήν την κατηγορία φυσικόπληκτων, αφου δεχτώ ότι οι βιταμίνες μπορούν να παρασκευαστούν και συνθετικά, τους κάνω μια απλή ερώτηση: Με ποιό τρόπο οι παρασκευάστριες εταιρείες "φυσικών βιταμινών" αφαιρούν τις φυσικές βιταμίνες απο τα φρούτα και τα λαχανικά; Με κοιτάνε σαν χαζοί, ιδίως οι έχοντες σπουδάσει χημεία, γιατί καταλαβαίνουν ότι τους τσάκωσα αδιάβαστους: Οι φυσικές βιταμίνες απομονώνονται απο τα φυτά με χημικές μεθόδους όπως η εκχύλιση, στις οποίες χρησιμοποιούνται διάφοροι οργανικοί και ανόργανοι διαλύτες. Αρα που φαίνεται το φυσικόν της προέλευσης;

Συχνά μετά το πρωτο σοκ, επανέρχονται δρυμίτεροι: Μου λένε ότι υπάρχουν και ιδιοσκευάσματα που περιέχουν κομμάτια φυτών και έτσι οι επιμέρους συστάσεις τους σε βιταμίνες είναι ίδιες με αυτές που υπάρχουν επάνω στο ζων φυτό. Μπά; και με ποια μέθοδο συντηρείται το ξηρό φυτό στην κάψουλα; Γιατι δεν μουχλιάζει; Και απο πότε οι αναλογίες συστατικών μιας αποξηραμένης δρόγης είναι ίδιες με τις αντίστοιχες μιας φρέσκιας; Εκτός κι αν η αποξηραμένη δρόγη εμπλουτίζεται σε βιταμίνες μέχρι να έρθει στα ισια της. Και με τι βιταμίνη εμπλουτίζεται; φυσικής ή χημικής προέλευσης; Και εαν δούλευα σε εργαστήριο ποιοτικού ελέγχου πως θα καταλάβαινα τη διαφορά αφου οι φασματογράφοι καταγράφουν τις ίδιες ενδείξεις τόσο για τις ¨φυσικές" όσο και για τις συνθετικές βιταμίνες;

Στο τέλος, αφου δεν μπορούν να με πείσουν, μου το ρίχνουν στην "αύρα". Και τοτε καταλαβαίνω ότι ήρθε η ώρα να το ρίξω στο τσάμικο. Γιατί άν τολμήσω να τους ρωτήσω εαν οι πολυκατοικίες που κτίζουν με τα μπετά και τα τσιμέντα έχουν "αύρα"μια που τα συστατικά αυτά είναι φυσικής προέλευσης, όπως και το πετρέλαιο, τότε γελάνε αλλά δεν απαντούν.

Τελικά, μόνο στο φάρμακο η παραπληροφόριση δεν έχει όρια. Εδω, το παρα φύσιν φαίνεται απόλυτα λογικό. Φυσικά, αφου πουλάει ακόμα και στους πιο μορφωμένους! Αντε, και καλό σχεδιασμό της καψουλας με βάση τις αρχές του....Φεγκ Σουι!

Η κατάχρηση της κατάχρησης

Το τελευταίο διάστημα έχει γίνει της μόδας να μιλάνε όλοι για κατάχρηση αντιβιοτικών. Και καλά κάνουν. Τα περισσότερα αίτια είναι γνωστά, έχουν αναφερθεί χιλιάδες φορές απο τα ΜΜΕ και δεν θέλω να προσθέσω ένα ακόμα άρθρο που να αναθεματίζει την κατάχρηση.

Απο την άλλη μεριά, ο όρος κατάχρηση στα φάρμακα έχει ένα "ιδεολογικό" υπόβαθρο το οποίο λησμονείται συχνά απο τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με θέματα υγείας χωρίς να έχουν ανοίξει ποτέ το ταπεινότερο βιβλίο φαρμακολογίας που υπάρχει στον πλανήτη. Ποιό είναι αυτό το "ιδεολογικό" υπόβαθρο; Η διαφορά μεταξύ ενός ισχυρού και ενός αποτελεσματικού φαρμάκου.

Ετσι, εαν για παράδειγμα ο ιατρός συνταγογραφήσει ένα οποιοδήποτε άλλο αντιβιοτικό απο τήν ταπεινή αμοξυκιλίνη των 500 mg και ο ασθενής διαπιστώσει ότι η περιεκτικότητα του αντιβιοτικού του είναι πχ 1000 mg θεωρεί αμέσως ότι ο ιατρός του έγραψε "βαρύτερο" αντιβιοτικό και άρα, η ή κατάσταση του είναι πολύ άσχημη, ή ο ιατρός καταχράζεται.

Μια τέτοια σύγκριση θα κατέληγε στην παραπάνω ερμηνεία μόνο εαν τα δυο ιδιοσκευάσματα περιέχουν την ίδια δραστική ουσία. Οταν τα δυο ιδιοσκευάσματα περιέχουν διαφορετικές δραστικές ουσίες οι ασθενείς δεν μπορούν να το καταλάβουν και συχνά οδηγούνται σε παρερμηνεία.

Οι έννοιες όμως της ισχύος και της αποτελεσματικότητας συγχέονται πολύ συχνά και από τους γιατρούς: Ένα φάρμακο θεωρείται ισχυρό όταν χαρακτηρίζεται από μεγάλη αποτελεσματικότητα ανά μονάδα βάρους. Η ισχύς όμως δυο φαρμάκων μπορεί να συγκριθεί βάσει της δόσης του καθενός που παράγει το ίδιο κλινικό αποτέλεσμα και όχι συγκρίνοντας τα μεγέθη του κλινικού αποτελέσματος που προκύπτουν από την ίδια δόση. Η ισχύς από μόνη της δεν εμφανίζει σημαντικά πλεονεκτήματα. Εάν το φάρμακο Α είναι 10 φορές πιο ισχυρό από ένα φάρμακο Β, χωρίς να εμφανίζει άλλα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα, αυτό σημαίνει ότι απλά ο ασθενής θα πάρει δισκία μικρότερου μεγέθους!

Οι έννοιες της ισχύος και της αποτελεσματικότητας των φαρμάκων είναι ένα καλό εργαλείο για να μπορεί ο υγειονομικός επιστήμονας να διακρίνει την ποιότητα της επιστημονικής ενημέρωσης του φαρμάκου. Διαβάζοντας τα έντυπα καταλαβαίνει εαν αυτός που τα έγραψε ακολουθεί τους νόμους της φαρμακολογίας ή τους νόμους της φαρμακευτικής αγοράς. Η διάφορά ανάμεσα στους δύο αυτούς νόμους ονομάζεται "έκπτωση και πίστωση".

Ο Φαραώ Ραμσής ΙΙ και οι ιστορίες των νυχιών

Η μούμια της παραπάνω φωτογραφίας ανήκει σίγουρα στις πιο διάσημες μούμιες του κόσμου διότι ανήκει στον Φαραώ της Αιγύπτου Ραμσή ΙΙ. Ο Φαραώ Ραμσής ΙΙ πέθανε το 1213π.Χ.
Χάρις τους δεινούς Αιγυπτίους ταριχευτές, το σώμα του Ραμσή μας έδωσε πολύτιμες πληροφορίες, μεταξύ των οποίων βρίσκονται και κοσμετολογικού τύπου πληροφορίες.

Η γυναίκα της φωτογραφίας που χτυπάει με τα νύχια της το τζάμι που προστατεύει τον Ραμσή, ίσως να μη γνωρίζει ότι με βάση την εξέταση που έγινε βρέθηκε ότι η υγεία του Φαραώ ήταν σε πολύ καλή κατάσταση για την ηλικία του. Εκείνο που είναι όμως εντυπωσιακό, είναι η κατάσταση των νυχιών του που είναι αρκετά μακριά. Εκείνοι που σύλησαν τον τάφο του, πίστεψαν ότι πρόκειται για μια μορφή κατάρας, έτοιμης να τους κατασπαράξει.Ο μύθος δεν άργησε να πλαστεί: Τα νύχια του ανθρώπου εξακολουθούν να μεγαλώνουν για κάποιο διάστημα μετά το θάνατό του.

Αρκετοί Φαρμακοποιοί ακούν καθημερινά τέτοιες ιστορίες τόσο από τους ηλικιωμένους όσο και από τους αμόρφωτους πελάτες τους. Μερικοί πελάτες μάλιστα, που για διάφορους λόγους είναι σχετικοί με τη γνώση της Ανατομίας είχαν μια αληθοφανή θεωρία για την αύξηση αυτή: Η μεταθανάτια συρρίκνωση των μαλακών ιστών γύρω από το νύχι προκαλεί αύξηση των νυχιών.

Η αλήθεια όμως είναι ότι τα νύχια παύουν να αναπτύσσονται μετά το θάνατο. Αυτό αποδείχτηκε με τη βοήθεια του Ραδιοφαρμάκου 3Η – θυμιδίνη. Μετά το θάνατο, τα κύτταρα της μήτρας δεν μπορούν να προσλάβουν το Ραδιοφάρμακο στον πυρήνα τους, επειδή δεν μπορούν να συνθέσουν DNA. Έτσι, η αναπαραγωγή των κυττάρων σταματά, και ο όνυχας παύει να αυξάνεται.

Επειδή όμως στα φαρμακεία δεν είναι δυνατόν να χορηγούμε ραδιοφάρμακα στους πελάτες μας για να τους εξηγούμε ότι τα κύτταρα των νυχιών τους έχουν ακόμη πολλά χρόνια για να ζήσουν, είναι καλύτερα να μεταφέρει ο φαρμακοποιός μια τέτοια κουβέντα προς την κατεύθυνση της ζωής, που σημαίνει υγεία και ομορφιά.


Εάν πραγματικά πιστεύετε ότι όλα στη ζωή είναι μια ματαιότητα, δεν χρειάζεται ούτε να εξειδικευτείτε στην κοσμετολογία ούτε να διαβάζετε φαρμακολογία. Εάν όμως πιστεύετε ότι μπορείτε να κάνετε αξιόλογα πράγματα στο φαρμακείο σας για να συνεισφέρετε στο «ευ ζην» του πελάτη-ασθενή σας, είναι προτιμητέο να ελέγξετε το χρώμα των νυχιών του (που ενίοτε υποκρύπτει είτε συστηματικά νοσήματα είτε ηλικιακές καταπονήσεις - που όμως διορθώνονται ή επικαλύπτονται) από το να συν-ασχοληθείτε με τον πελάτη σας για το τι θα γίνει με τα νύχια του όταν πεθάνει.

Ο επαγγελματίας φαρμακοποιός γνωρίζει ότι όταν ο πελάτης του θέτει τέτοια συζήτηση, το πρόβλημά του δεν είναι τα νύχια του, αλλά ο μεταφυσικός του φόβος. Και το αντίδοτο του μεταφυσικού φόβου είναι η ενίσχυση της ζωής, και μάλιστα της καλής ζωής.

Ας αφήσουμε άλλους να μιλάνε για θάνατο. Το επάγγελμα του φαρμακοποιού και ο χώρος του φαρμακείου είναι συνυφασμένα μόνο με την (καλή) ζωή. Αλήθεια, υπάρχει κανείς στον υπαρκτό κόσμο που να γνωρίζει την μαθηματική εξίσωση που μας βρίσκει το πότε ακριβώς θα πεθάνουμε; Μην προσπαθείτε να λύνετε τέτοιες εξισώσεις με τον πελάτη σας γιατί πραγματικά δεν είναι δική σας δουλειά αυτή. Ανήκει σε Άλλον…..

Το πλαστό το πασαπόρτι.....

Πρίν από κάποιες ημέρες σας περιέγραψα τις απόψεις μου για τον ταλαντούχο κύριο Χάνεμαν. Σήμερα λέω να σας γράψω για ένα «μόρτη» : Τον Antônio Egas Moniz (1874-1955) από την Πορτογαλία. Ο μόρτης αυτός αγαπητοί μου αναγνώστες ήταν γιατρός- νευρολόγος για την ακρίβεια. Ο πατέρας του ήταν πολιτικός και τον είχε βάλει να κάνει τον πρέσβη. Όπως καταλάβατε αυτό εδωσε στο «μόρτη» τη δυνατότητα να έχει απειρα επιστημονικά και πολιτικά “connaits”. Ο μόρτης ήταν ήδη γνωστός από το 1930 για την ικανότητα του να απεικονίζει αγγεία του εγκεφάλου μέσω έγχυσης ραδιοφαρμάκων σε αυτά. Ήλπιζε μάλιστα να λάβει το βραβείο Nobel για την τεχνική του αυτή και απογοητεύτηκε όταν αυτό δεν ήρθε.

Το 1935 σε ένα διεθνές νευρολογικό συνέδριο παρακολούθησε μια ανακοίνωση ενός πειράματος που έγινε σε χιμπατζήδες στους οποίους είχαν αφαιρεθεί οι δύο πρόσθιοι λοβοί του εγκεφάλου τους και φρόντισε να διαρρεύσει ότι και αυτός είχε σκεφτεί να προβεί σε παραπλήσια πειράματα σε ζώα, έχοντας παρατηρήσει το πόσο ήρεμα γίνονται μετά την επέμβαση.

Ο μόρτης λοιπόν σκέφτηκε να το εφαρμόσει σε ανθρώπους που έπασχαν από ψυχιατρικές διαταραχές όπως η μανιοκατάθλιψη με το σκεπτικό ότι εάν κατέστρεφε τα νεύρα που υπερλειτουργούν το ψυχιατρικό πρόβλημα θα λυνόταν. Στην αρχή δοκίμασε να εγχύσει οινόπνευμα μέσα στα νεύρα των ασθενών. Γρήγορα προχώρησε στην καταστροφή των δυο πρόσθιων λοβών με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου, μια διαδικασία που έγινε γνωστή ως λοβοτομή.

Έτσι, το 1936 ο Moniz δημοσίευσε τα «πολύ θετικά του αποτελέσματα» της λοβοτομής σε 20 ασθενείς που έπασχαν από άγχος, κατάθλιψη ή σχιζοφρένεια. Επειδή βιαζόταν να δημοσιεύσει τα αποτελέσματα του και να τα κελαηδήσει στα κοννέ του, ο μόρτης μας περιορίστηκε στην παρατήρηση των ασθενών μόνο για λίγες μέρες μετά την επέμβαση ανακοινώνοντας περίτρανα τη μείωση της παράνοιας. Το γεγονός ότι οι ασθενείς εμφάνιζαν απάθεια δεν τον πολυαπασχόλησε. Έτσι, ο μόρτης έβαλε λυτούς και δεμένους να κελαηδήσουν την ανακάλυψη του που μετέτρεπε τα θηρία σε φυτά.

Στις ΗΠΑ περίπου 5000 ασθενείς το χρόνο υπέστησαν λοβοτομή κατά την περίοδο 1946-1949. Τον ίδιο χρόνο ο Μόρτης κύριος Moniz κέρδισε επιτέλους το Nobel Ιατρικής. Και θα του πήγαιναν όλα καλά εάν ένα ατυχές γι αυτόν περιστατικό δεν του χάλαγε τη μαγιά: Το 1950, σε κάποιον ασθενή που περίμενε να λοβοτομηθεί κάποια νοσοκόμα χορήγησε παραπάνω προμεθαζίνη (ω, ναι! Το ταπεινό Phenergan των 2 και κάτι Ευρώ!), και παρατήρησε ότι τα συμπτώματα του ασθενή ελαττώνονταν λες κι είχε κάνει λοβοτομή, χωρίς όμως να εμφανίζει τα συμπτώματα απάθειας (λέγε με φυτό) που προκαλούσε η λοβοτομή. Ήταν ο πρώτος ασθενής που σώθηκε, μέσα σε μια εποχή που η Μακαρθική Αμερική ετοιμαζόταν να κάνει λοβοτομή σε όσους ισχυρίζονταν ότι είναι .....κομμουνιστές!

Ο Φαρμακοποιός Paul Charpentier αποφάσησε να μελετήσει το ταπεινό μόριο της προμεθαζίνης και να το κάνει ισχυρότερο, με στόχο να ενισχύσει τις αντικαταθλιπτικές του ιδιότητες επεμβαίνοντας στο δακτύλιο της φαινοθειαζίνης. Έτσι, γεννήθηκε η χρωροπρομαζίνη, που έστειλε τη λοβοτομή και το μόρτη στο σπίτι τους.

Στο διαφημιστικό έντυπο εποχής που βλέπετε παραπάνω, η κοπέλα εκμυστηρεύεται στο γιατρό της ότι νομίζει οτι το γραφείο της είναι γεμμάτο κομμουνιστές. Λαμβάνοντας χλωροπρομαζίνη, τα συμπτώματα διακόπτονται και η ασθενής γλυτώνει τη λοβοτομή. Μια τέτοια διαφήμιση σήμερα θα απαγορευόταν. Εκείνη την εποχή όμως το συγκεκριμένο έντυπο έσωσε χιλιάδες υποψήφιους για λοβοτομή που χαρακτηρίζονταν άδικα ως κομμουνιστές και παράφρονοι.

Η ανακάλυψη της χλωροπρομαζίνης αποτέλεσε την πρώτη νίκη του φαρμάκου εναντίον του νυστεριού. Η δεύτερη νίκη του ήταν η ανακάλυψη της ρανιτιδίνης που έκανε αρκετούς χειρουργούς να ξεχάσουν πως γίνεται η εγχείρηση έλκους.

Τελειώνοντας για σήμερα φίλοι αναγνώστες θέλω να σας πώ ότι στην ιστορία του το φάρμακο ήταν και είναι άσπονδος φίλος του νυστεριού. Από τη μια μεριά, το φάρμακο κάνει ότι μπορεί για να στείλει το νυστέρι στο σπίτι του. Από την άλλη μεριά επειδή οι κρατούντες το νυστέρι, οι χειρουργοί δουλεύουν επίσης για το καλό του ανθρώπου, το φάρμακο κάνει ότι μπορεί για να τους βοηθήσει.

Όλοι αυτοί οι μεγάλοι και γενναίοι και πρωτοπόροι της χειρουργικής δεν θα είχαν κάνει την παραμικρή επέμβαση εάν δεν υπήρχαν τα αναισθητικά, τα γαγγλιοπληγικά, τα αντιαρρυθμικά , τα αντιβιοτικά, τα βροχοδιασταλτικά κι ένα σωρό άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης.

Εκτός εάν ανήκουν σε μόρτηδες όπως ο κύριος Moniz. Που το πασαπόρτι της καρδιάς τους τους είναι πλαστό……